Jongen zit voor vintage televisie popcorn etend

Vanavond op Netflix : dit poëtische film uit je jeugd met rating 4/5

Ontspanning /

Hayao Miyazaki’s meesterwerk uit 1989 blijft een tijdloos coming-of-age verhaal dat generaties fascineert en nu op Netflix beschikbaar is.

  • Een universeel verhaal over een jong meisje dat zonder spektakel haar plek in de wereld zoekt
  • Miyazaki’s bewuste keuze voor een zelfstandige heldin die twijfelt maar doorzet
  • Joe Hisaishi’s prachtige soundtrack en sublieme animatie die elk moment ademt
  • Toegankelijk voor alle leeftijden — geen complexe mythologie, puur menselijk drama

In 1989 bracht Hayao Miyazaki een film uit die generaties lang zou blijven fascineren. Kiki’s Delivery Service — in het Frans bekend als Kiki la petite sorcière — is vandaag beschikbaar op Netflix en verdient absoluut een tweede (of derde) kijkbeurt. Met een score van 4 op 5 bij het grote publiek is dit geen toeval : het gaat om een van de meest charmante animatiefilms uit de geschiedenis van Studio Ghibli.

Een coming-of-age verhaal dat tijdloos aanvoelt

Kiki is dertien jaar oud en staat op een mijlpaal. Zoals de traditie van haar heksenfamilie voorschrijft, moet ze haar ouderlijk huis verlaten, alleen de wereld in trekken en bewijzen dat ze op eigen benen kan staan. Letterlijk zelfs : gewapend met een bezem, haar kletskous van een zwarte kat Jiji en een draagbare radio vliegt ze het nachtelijke sterrenhemel tegemoet.

Wat volgt is geen spectaculair heldenavontuur vol gevechten. Miyazaki kiest bewust voor iets subtieler : de alledaagse strijd van een jong meisje dat haar plek probeert te vinden in een onbekende stad. Ze begint een bezorgdienst op haar bezem, maakt vrienden, verliest tijdelijk haar magische krachten en ontdekt wat het echt betekent om volwassen te worden. Geen grote vijand, geen apocalyptisch gevaar. Puur menselijk.

Frankly, dat is precies wat deze film zo krachtig maakt. In een tijdperk van overspoelde superheldenverhalen voelt Kiki’s reis verademing. Het verhaal is gebaseerd op een kort kinderboek van Eiko Kadono uit 1985 — een Japanse schrijfster die in 2018 de Hans Christian Andersen Award won voor haar bijdrage aan de kinderliteratuur.

Miyazaki’s bewuste keuze voor een vrouwelijke held

Deze film markeert een bewust keerpunt in Miyazaki’s carrière. De regisseur verklaarde openlijk dat hij kritiek had ontvangen van vrouwelijke fans die hem verweten een geïdealiseerd, mannelijk beeld van vrouwen te schetsen. Zijn reactie was direct en concreet : hij veranderde zijn aanpak.

In zijn eigen woorden : «Suite à des lettres que j’ai reçues de la part des femmes […] j’ai décidé de changer de type d’héroïne. Et Kiki est apparue». Kiki is geen heldin die gered moet worden. Ze is financieel onafhankelijk maar moreel nog zoekende — en dat spanningsveld maakt haar geloofwaardig.

Voor jou als kijker betekent dit concreet : je ziet een personage dat fouten maakt, twijfelt, en toch doorzet. Dat resoneert zowel bij kinderen als bij volwassenen die zichzelf terugvinden in haar onzekerheid. Studio Ghibli slaagde er op deze manier in een universeel verhaal te vertellen zonder moralistisch te worden.

Aspect Detail
Regisseur Hayao Miyazaki
Jaar van productie 1989
Gebaseerd op Roman van Eiko Kadono (1985)
Franse première 2004
Muziek Joe Hisaishi
Publieksscore 4 op 5
Beschikbaar op Netflix

Het is ook opmerkelijk dat het Franse publiek pas in 2004 kennismaakte met deze film — vijftien jaar na de Japanse release. Een gemiste kans die gelukkig hersteld kan worden, nu Netflix het volledige Ghibli-catalogus aanbiedt.

De soundtrack en animatie die je bijblijven

Joe Hisaishi componeerde de originele muziek, en dat hoor je. Zijn partituur voor Kiki’s Delivery Service behoort tot de mooiste die Studio Ghibli ooit heeft opgeleverd — en dat is iets zeggen als je bedenkt dat hij ook verantwoordelijk is voor de soundtracks van Mijn buurman Totoro en Spirited Away.

De animatie sluit naadloos aan bij die emotionele toon. Miyazaki’s team schilderde achtergronden met een warmte en precisie die je zelden ziet. Elke vluchtscène voelt licht, vrij, bijna tastbaar. Kijk bijvoorbeeld naar de sequentie boven de haven — de combinatie van wind, licht en muziek creëert iets dat je letterlijk even doet ademhalen.

  • De vliegscènes combineren animatietechniek met emotionele lading
  • Het kleurenpalet evolueert subtiel naarmate Kiki’s zelfvertrouwen groeit
  • De stadsdecors zijn geïnspireerd op Europese kustplaatsen, met name Stockholm en Lissabon
  • Het geluidsmengsel werd door critici omschreven als uitzonderlijk verfijnd voor zijn tijd

Voor mij persoonlijk is dit de Ghibli-film die het best werkt als je gewoon even wil afschakelen. Geen episch drama, geen existentiële dreiging — gewoon een meisje op een bezem boven een mooie stad, met muziek die je hoofd leegmaakt.

Wat Kiki onderscheidt van de rest van het Ghibli-aanbod op Netflix

Netflix herbergt momenteel het volledige oeuvre van Studio Ghibli, van Nausicaä of the Valley of the Wind tot The Wind Rises. Dat is fantastisch nieuws, maar het maakt de keuze ook moeilijker. Welke film pas je aan welke avond ?

Kiki’s Delivery Service is duidelijk de beste keuze als je op zoek bent naar iets poëtisch en toegankelijk voor alle leeftijden. Geen enge scènes voor jonge kinderen, geen ingewikkeld mythologisch universum om te begrijpen. Je stapt binnen, je volgt Kiki, en je bent meteen meegesleurd.

Vergelijk dat even met Princess Mononoke — geweldig, maar intens en donker. Of met The Castle in the Sky, dat meer actiegericht is. Kiki staat dichter bij My Neighbor Totoro in termen van toegankelijkheid, maar heeft een rijkere emotionele laag voor volwassenen dankzij het thema van zelfstandigheid en identiteit.

Vanavond op de bank, plaid, warme drank ? Zet Kiki op. Je zult me later gelijk geven.

Roeland
Laatste berichten van Roeland (alles zien)