Geostorm staat nu op Netflix en biedt apocalyptische actiefilm van het zuiverste soort.
- Een satellietnetwerk dat klimaatbeheersing mogelijk maakt, ontploft letterlijk en veroorzaakt wereldwijde chaos
- Gerard Butler speelt Jake Lawson, geïnspireerd op astronaut Michael J. Massimino, die zijn broer en dochter probeert te redden
- Regisseur Dean Devlin combineert ruimtespanningen met aardse vernietiging, vergelijkbaar met 2012 en Armageddon
- De VFX-supervisor Jeffrey A. Okun creëerde indrukwekkende effecten met NASA-consultatie voor realistische ruimtescènes
- 109 minuten pure escapistische cinema met sterke cast : Jim Sturgess, Ed Harris en Abbie Cornish ondersteunen Butlers indrukwekkende prestatie
Geostorm staat vandaag op Netflix, en als je van apocalyptische spectakel houdt, kun je dit niet missen. De film draait al bijna tien jaar mee, maar blijft indruk maken. Gerard Butler speelt Jake Lawson, een man die letterlijk de wereld op zijn schouders torst, en dat doet hij met de vertrouwde energie die kijkers van hem kennen.
Een rampfilm met een NASA-sausje
Geostorm vertelt het verhaal van een internationaal netwerk van satellieten dat ontworpen werd om extreme weerfenomenen te beheersen. Wanneer dat systeem plots begint te haperen, ontspoort het klimaat volledig en staat de mensheid voor een catastrofe van nooit geziene proporties. Jake Lawson, de architect van dat satellietnetwerk, moet persoonlijk ingrijpen om een wereldwijde ramp te voorkomen.
De film werd geregisseerd door Dean Devlin, beter bekend als producent van televisieseries zoals Leverage (2008) en The Librarians (2014). Geostorm was zijn eerste speelfilm als regisseur, en hij koos meteen voor het grote werk : een blockbuster met effecten die zowel op aarde als in de ruimte afspelen. Dat is geen sinecure, zoals Jeffrey A. Okun, de VFX-supervisor van de film, destijds in de persmap uitlegde : “We moesten nadenken over de impact op onze wereld en haar infrastructuur, maar overdreven voor de fans van het genre, met een beetje creatieve vrijheid ten opzichte van de realiteit.”
De cast is indrukwekkend breed. Naast Gerard Butler zie je onder anderen Jim Sturgess, Abbie Cornish, Alexandra Maria Lara, Daniel Wu en Ed Harris. Elk personage draagt bij aan de escalerende spanning, maar het is Butler die de film draagt. Zijn vertolking van een gepassioneerde ingenieur die zijn broer en dochter probeert te beschermen terwijl de wereld letterlijk ontploft, werkt verrassend goed.
Voor de ruimtescènes namen de producenten geen enkel risico. Ze consulteerden NASA-ingenieurs om ervoor te zorgen dat het ontwerp van het internationale ruimtestation in de film zo nauwkeurig mogelijk overeenkwam met het bestaande ISS. Dat detail valt op : de scènes in de ruimte ogen geloofwaardig, niet als goedkope computergraphics.
Jake Lawson en de astronaut die hem inspireerde
Het personage van Jake Lawson is niet zomaar verzonnen. Hij is gebaseerd op Michael J. Massimino, de Amerikaanse astronaut die bekend staat om zijn twee ruimtevluchten, in 2002 en in 2009, beide in het teken van de onderhoudsmissies op de Hubble Space Telescope. Massimino is een van de weinige mensen die de Hubble met eigen handen heeft gerepareerd, op honderden kilometers boven de aarde. Dat maakt hem een logische inspiratiebron voor een personage dat technische kennis combineert met fysieke moed.
Gerard Butler nam zijn voorbereiding serieus. Hij bracht meerdere uren door met het bekijken van opnames en beeldmateriaal van echte ruimtemissies, specifiek om de juiste bewegingen en reflexen van een astronaut te internaliseren. De zwaartekrachtloze scènes in de film zijn daardoor overtuigender dan je van een commerciële actiefilm zou verwachten.
| Film | Regisseur | Hoofdrol | Bedreigingsbron |
|---|---|---|---|
| Geostorm (2017) | Dean Devlin | Gerard Butler | Defect satellietnetwerk |
| 2012 (2009) | Roland Emmerich | John Cusack | Aardverschuivingen en vloedgolven |
| Armageddon (1998) | Michael Bay | Bruce Willis | Asteroïde op ramkoers met aarde |
Dat vergelijkingstabel toont duidelijk waar Geostorm staat : ergens tussen de aardse chaos van 2012 en de ruimtemissie van Armageddon. Die combinatie is precies wat de film zijn eigen identiteit geeft. Het verhaal speelt zich tegelijkertijd af op twee fronten, met een race tegen de klok die nooit echt vertraagt.
Geostorm bekijken vanavond : wat je kunt verwachten
Franchement, Geostorm is geen film die pretendeert meer te zijn dan wat hij is. Het is pure escapistische cinema, gemaakt voor kijkers die willen zien hoe een man van vlees en bloed het opneemt tegen een planeetbrede ramp. En daar slaagt de film ruimschoots in.
De parallellen met 2012 van Roland Emmerich zijn onmiskenbaar. Beide films serveren :
- Massale vernietiging van iconische steden en landschappen
- Een hoofdpersonage dat vecht voor zijn gezin terwijl de wereld instort
- Spectaculaire visuele effecten die het hele scherm vullen
- Een politiek subplot dat de echte dreiging complexer maakt
- Een emotionele climax die de catastrofe overstijgt
Maar Geostorm voegt daar iets aan toe wat 2012 niet heeft : de ruimtedimensie. Net als in Armageddon draait de redding van de mensheid om een missie buiten de atmosfeer. Die dubbele setting, aarde én ruimtestation, geeft de film een breder episch gevoel.
De VFX-afdeling heeft duidelijk hard gewerkt. De beelden van een bevroren Dubai of een door tornado’s geteisterd Tokio zijn visueel imposant. Jeffrey A. Okun en zijn team wisten dat ze moesten concurreren met de standaarden die Emmerich en Bay hadden gezet, en de resultaten zijn overtuigend genoeg om je aan het scherm te kluisteren.
Wil je Geostorm vanavond opzetten op Netflix ? Reken op 109 minuten stevige actiespanning. Butler op zijn best, een wereld die afbrokkelt en een verhaal dat je niet laat ademen. Na afloop kondigt Butler zich trouwens aan in een heel ander soort redding : in The Nest speelt hij een man die het WK voetbal moet redden. Dezelfde energie, ander speelveld. Maar dat is voor een andere avond.




