Netflix’s nieuwe romantische film “My Oxford Year” stelt teleur ondanks de aanwezigheid van Bridgerton-ster Corey Mylchreest.
- De film lijdt aan extreme voorspelbaarheid met een plot die binnen minuten te doorzien is.
- Hoofdpersonages Anna en Jamie missen diepgang en geloofwaardigheid, wat emotionele betrokkenheid verhindert.
- Oxford’s prestigieuze setting wordt slechts gebruikt als decoratief element zonder substantiële bijdrage aan het verhaal.
- Het trage tempo maakt de twee uur durende film een uitdaging om aandachtig te blijven volgen.
Netflix heeft op 1 augustus 2025 een nieuwe romantische film uitgebracht, “My Oxford Year”, maar deze productie laat veel te wensen over. Ondanks de aanwezigheid van Corey Mylchreest, bekend van “Bridgerton”, slaagt de film er niet in om te boeien. Waarom deze romantische vertelling zo teleurstellend is en wat je kunt verwachten van deze nieuwste toevoeging aan het Netflix-aanbod, lees je in dit artikel.
Een voorspelbare romance op de prestigieuze Oxfordse campus
De nieuwste romantische film van Netflix volgt het verhaal van Anna, gespeeld door Sofia Carson, een briljante jonge Amerikaanse vrouw met Latijns-Amerikaanse roots. Na het behalen van al haar doelen en het veiligstellen van een baan bij een prestigieuze investeringsbank, besluit ze een jaar naar Engeland te gaan om poëzie te studeren aan de universiteit van Oxford. Daar ontmoet ze de charmante professor Jamie, vertolkt door Corey Mylchreest.
Wat direct opvalt bij “My Oxford Year” is de extreme voorspelbaarheid van het verhaal. Binnen enkele minuten is duidelijk welke kant de film opgaat. Het romantische pad tussen Anna en Jamie is zo uitgestippeld dat elke verrassing ontbreekt. Dit gebrek aan originaliteit wordt versterkt door de oppervlakkige karakterontwikkeling en dialogen die elke diepgang missen.
De setting van Oxford wordt nauwelijks benut om het verhaal te verrijken. De prestigieuze universiteit dient slechts als een mooi achtergrondplaatje zonder enige substantiële bijdrage aan de verhaallijn. De academische wereld van Oxford, met haar rijke geschiedenis en traditie, had een veel interessantere rol kunnen spelen in de ontwikkeling van de personages en hun relatie.
Halverwege neemt de film een dramatische wending die probeert emoties los te maken bij de kijker, maar door het gebrek aan diepgang in de karakters en hun relatie blijft elke poging tot ontroering zonder effect. Het slot van de film biedt een plotwending die niet alleen ongeloofwaardig is, maar ook compleet in strijd met de toon van het verhaal tot dat punt.
Personages zonder diepgang in een verstikkend langzaam tempo
Een van de grootste problemen van “My Oxford Year” is het gebrek aan geloofwaardige personages. Anna wordt neergezet als een perfecte studente: altijd perfect gekleed, perfect opgemaakt en perfect gearticuleerd. Deze overdreven perfectie maakt haar karakter saai en onrealistisch. Er is geen ruimte voor fouten of persoonlijke groei, wat haar tot een oninteressant en ongeloofwaardig hoofdpersonage maakt.
Jamie’s karakter kampt met soortgelijke problemen. Hoewel hij wordt neergezet als een charmante professor met een mysterieus geheim, blijft zijn persoonlijkheid te oppervlakkig om echt te boeien. Het geheim dat hij verbergt, bedoeld als dramatisch element, voelt geforceerd aan en draagt niet bij aan een overtuigende verhaallijn.
Het tempo van de film is bovendien zo traag dat het de aandacht van de kijker niet kan vasthouden. De twee uur durende film voelt aan als een eindeloze zit, waarbij veel scènes onnodig worden uitgerekt zonder dat ze iets toevoegen aan het verhaal of de karakterontwikkeling.
Hier zijn enkele aspecten die bijdragen aan de verveling tijdens het kijken:
- Voorspelbare plotwendingen zonder verrassingen
- Oppervlakkige karakterontwikkeling zonder diepgang
- Gebrek aan humor of luchtige momenten
- Trage scènes die de film onnodig rekken
- Emotionele momenten die geen impact maken
Vergelijking met andere Netflix-romances
| Film/Serie | Sterke punten | My Oxford Year in vergelijking |
|---|---|---|
| Bridgerton | Rijke karakterontwikkeling, historische setting | Oppervlakkige karakters, onderbenutting van setting |
| Virgin River | Geloofwaardige relaties, gemeenschapsgevoel | Geforceerde romantiek, gebrek aan bijpersonages |
| Ma vie avec les Walter Boys | Authentieke emoties, natuurlijke dialogen | Kunstmatige emoties, stijve dialogen |
Corey Mylchreest: de onherkenbare Bridgerton-ster
Een van de weinige lichtpuntjes in deze verder teleurstellende film is de aanwezigheid van Corey Mylchreest, die veel kijkers zullen herkennen als de jonge koning George uit “La Reine Charlotte: Un chapitre Bridgerton”. In “My Oxford Year” verschijnt hij echter in een compleet andere gedaante, ontdaan van zijn historische kostuums en met een hedendaagse look die hem bijna onherkenbaar maakt voor fans van de populaire Netflix-serie.
Mylchreest doet zijn best met het materiaal dat hij krijgt, maar zelfs zijn acteertalent kan niet opboksen tegen het zwakke script en de eendimensionale karakterisering. Zijn transformatie van koninklijke figuur naar moderne professor is interessant om te zien, maar het script geeft hem weinig ruimte om zijn veelzijdigheid als acteur te tonen.
Fans van romantische drama’s en specifiek liefhebbers van Mylchreest’s eerdere werk zullen teleurgesteld zijn door het gebrek aan chemie tussen de hoofdpersonages. Ondanks pogingen om een meeslepende romance neer te zetten, blijft de relatie tussen Anna en Jamie oppervlakkig en ongeloofwaardig.
De filmmakers hebben duidelijk geprobeerd om in te spelen op het succes van historische romances zoals “Bridgerton” door Mylchreest te casten, maar zijn vergeten dat het succes van dergelijke producties niet alleen afhangt van aantrekkelijke acteurs, maar ook van sterke verhaallijnen, geloofwaardige personages en emotionele diepgang – elementen die in “My Oxford Year” helaas ontbreken.
Voor wie desondanks besluit de film te bekijken: houd uw breiwerk of een andere activiteit bij de hand. Net als vele kijkers zult u waarschijnlijk merken dat uw aandacht snel afdwaalt naar bezigheden die u eerder hebt uitgesteld. Deze twee uur durende Netflix-productie biedt de perfecte gelegenheid om eindelijk dat uitgestelde hobbyproject af te maken, terwijl de voorspelbare romantische verwikkelingen zich op de achtergrond afspelen.
Ik, een expert? Absoluut niet. Ik ben gewoon iemand met veel meningen en toegang tot een toetsenbord. Als je hier bent voor kant-en-klare antwoorden, maak je dan klaar om teleurgesteld te worden. Ik stel liever vragen en laat het aan jou over om je eigen conclusies te trekken.
Ik beloof je artikelen die je hoofd laten schudden (of je voeten laten trappelen). Waarom? Omdat er niets bevredigender is dan een beetje chaos toe te voegen aan je nieuwsoverzicht.
Als ik niet bezig ben met het heruitvinden van het wiel met mijn artikelen, leef ik me uit in mijn favoriete hobby’s. Ik doe aan kitesurfen, niet omdat ik er goed in ben, maar omdat de wind niet oordeelt. Ik heb een passie voor het kweken van cactusplanten, want zelfs ik heb een plant nodig die niet om aandacht vraagt. En ten slotte speel ik urenlang videogames, ervan overtuigd dat het redden van virtuele werelden veel bevredigender is dan het echte leven.
Bereid je voor om (niet echt) onder de indruk te zijn, of op z'n minst een leuke tijd te hebben. Aarzel niet om je gedachten te delen, ook al doe ik altijd alsof die van mij de beste is.
Tot snel,
Franck
